Zondag 5 mei van Xanten naar Meerbusch (88 km)

De tent werd gisteravond nog net niet in de regen opgezet maar voor de rest was de regen onze metgezel voor de nacht. Joke was de eerste die opstond. Overmand door eenzaamheid ging ze omstreeks half drie de tent uit om te zien wie er zin had om een praatje te maken. Er was natuurlijk niemand en dus begon ze een gesprek met zichzelf waarbij ze nog net niet in schaterlachen uitbarstte vanwege haar eigen afwijkend gedrag. De rest stond als normaal mens op zo rond zeven uur in de vertrouwde rolverdeling voor koffiezetten en tenten afbreken. Alles dus zeiknat de tas in. We zaten exact om tien over acht op de fiets. Overigens dit soort details worden door Joke allemaal opgeschreven zodat niets aan de aandacht ontsnapt. Wat een weer, het duurde geen tien minuten of we stonden al te schuilen onder een afdak en werd de eerste koffie burgemeester gemaakt. Gelukkig was er tevens een bakkerij open in Xanten zodat imposante Apfelstrudels konden worden aangeschaft. Na overleg onder de ' onpartijdige' leiding van Ineke werd besloten deze lekkernij nog even te bewaren tot de werkelijke koffietijd. We gaan op pad met een redelijke wind in de rug, bereiken we na een uur Buderich, kompleet doorweekt. Zullen we in dit koffiehuis maar even koffie drinken. Pe wil het appelgebak mee naar binnen nemen maar dat mag niet. Ad moet voor een bezoek aan het toilet een onmogelijke trap af en stempelkaarten blijken doorweekt. Voor de rest was het er erg gezellig. Komaan, we moeten verder en de loop van de Rijn is onze gids. Prachtige natuur in nevelen gehuld. De bakkers zijn open en de mensen gaan naar de kerk. Dan slaat de koffieverslaving wederom toe. Waar kunnen we droog zitten en dan is het makkelijk dat we Joop in ons gezelschap hebben als kenner van de financiele wereld. Met zijn creditcard wordt de deur van een bankinstelling geopend. Vooruit naar binnen in deze hal is het tenminste droog. Ad ontdekt een radiator en begint onmiddellijk een worsteling met de thermostaatkraan. Te laat werd gerealiseerd dat elke bezoeker wordt vastgelegd op een bewakingsvideo. Dat zal nog een onthutsende ervaring worden voor de plaatselijke bankdirecteur die via de opname getuige wordt van een koffiezetterij en roggebrood met kaaspartijtje onder zijn pinautomaat. Enigszins doorgewarmd gaat het gezelschap weer op pad. Nog immer slecht weer maar een prachtig beeld op de Rijn met gigantische duwboten ploegend door de tegenstroom. Dan is er toch de eerste lekke band voor Ineke waarbij Peter nadrukkelijk onbeholpen gaat kijken en Joop en Ad tot initiatief overgaan. De lekke band was in no-time gepiept, hetgeen van de vesnellingskabel van Ad zijn handbike niet gezegd kan worden. Gelukkig is Ad zelf de enige deskundige dus niemand hoeft te helpen behalve bij het kuisen van zijn handen met wonderdoekjes van Joke. Na alle technische ongemakken te hebben opgelost gaan we weer op pad. Inmiddels is de wind gekeerd en zit ons pal tegen. En dan gebeurt het. Joke slaakt een indringende kreet en gaat tegen het asfalt. Ze was in een gleuf gereden. Het sturen was onmogelijk geworden doordat het voorwiel in het spoor van de trambaan was gestuurd. Mijn God daar lag ze. Ze kwam weer redelijk snel overeind, strompelde naar de kant van de weg en zijgt neer op een muurtje met een overdadig meeuwsig gezicht. Geschrokken, dat wel maar het valt gelukkig allemaal mee. 's avonds wordt door Joke nog even geklaagd over stijve knieen maar daar is na het eten van een king-size schnitzel met Jagersaus en voldoende gebakken aardappelen niets meer van te merken. De groep maakt tijdens de evaluatie van de dag de afspraak dat voortaan iedereen waarschuwd wordt als er gleuven danwel railsen op de route komen..