Maandag 6 mei, van Meerbusch/Dusseldorf naar Bonn, afstand 111Km.

Het nachtelijk slaapgeluid van Joop is ons inmiddels bekend vandaar dat het opstellen van de diverse tenten zo wordt bepaald dat de wind het ergste geluid wegneemt. Eeen goede en ongestoorde nachtrust is volgens Joop dan ook het enige dat niet in zijn verzekeringsprogramma is opgenomen. Goed geslapen dus en de eerste koffie wordt op een zonovergoten terras gezet. De camping te Meerbusch is gelegen aan de Rijn er terplekke wordt de overtocht mogelijk door het nemen van een pontje. Kijk daar komt hij net aan, laten meteen maar gaan. Half negen mooie tijd. Moeilijk voor Ineke want ze zat zo lekker in het ochtendzonnetje dat ze het de hele dag wel zou uithouden met een cryptogrammenboekje. Daar gaan de Rome-gangers en er is altijd wel een gezellige Duitse Rijnlander, meestal met idem -dito hond, die de weg wil wijzen. Dusseldorf werd gepasseerd als een indrukwekkend grote stad en verder gaat de tocht langs de Rijn. Wat een sterke stroming en dat die enorme grote boten, volgeladen zelfs tegen de stroming opkomen. Eenmaal te Himmelgeist kan brood worden gekocht. Van dat lekkere donkere, echt Duits versgebakken brood. Mazzel dat eveneens de appeltaart per zes mootjes in de aanbieding was dus moest Joke ook wel nemen, hetzij met tegenzin want ze houdt er eigenlijk niet van. Natuurlijk staan ook hier bij de kerk de bankjes om gezellig te genieten van passanten en omgeving. Op weg naar Aken gaat het weer veranderen en doorweekt bereikt de groep het plein voor de Domkerk.

De kerk wordt bezocht en stempels in ontvangst genomen in ons reispaspoort. Gek is eigenlijk dat de schoonheid van de kerk het voor ons gevoel moet afleggen tegen de geweldige indrukken van het landschap langs de Rijn. Door de stromende regen gaan we verder richting Bonn en bij het naderen hoort Pe de eerste tonen van de pastorale, gecomponeerd door Beethoven die in de stad Bonn nog immer nadrukkelijk aanwezig is. De bedoeling is dat we logeren in het jeugdherberg en onder het slimme petje van Quintes ontstaat het lumineuze idee eerst maar eens te bellen of er nog plaats is. Dat blijkt niet het geval. Bel nog eens een keer Joop en zeg dan dat we een gehandicapte bij ons hebben en dat we zeiknat zijn, 110 kilometer gefietst hebben en eventueel onze eigen tentjes in de tuin willen opzetten als we maar terecht kunnen. Joop belt nogmaakl maar dan wordt duidelijk dat we in Duitsland zijn want nee blijft nee. Onder het petje van Joop worden onmiddellijk vervolg maatregelen bedacht en het eerste de beste hotel wordt benaderd. Naam van het hotel? Beethoven natuurlijk, hetgeen Pe inspireert iets van Beethoven op de mondharmonica in te studeren. Dan worden we gebeld door de vrouw van Joop. Ton doet de onthutsende mededeling dat er een anslag is gepleegd op Pim Fortuin. We luisteren naar de radio en er zijn de berichten op de Duitse televisie. Schandelijk en triest zijn gevoelens die de nacht mee ingenomen worden. Wat is er toch gebeurd met onze samenleving, waarin voetbalsupporters en actiegroepen mogen bepalen hoe verworvenheden voor vrijheid van meningsuiting en saamhorigheid met voeten getreden worden. Tenslotte heeft iedereen naar genoegen geslapen behalve Pe want die lag bij Joop op de kamer. Zelfs de grootste duwboten op de Rijn liggen aangenamer in het gehoor en zijn bescheidener in geluid.