Dinsdag 7 mei, Van Bonn naar Koblenz, afstand 78Km.

Ontbijten in een luxe hotel is al een feest op zich. Joop wist de meeste broodjes vanaf de ontbijttafel klaar te maken voor onderweg. Onze opstap verliep direct vanaf de oever van de Rijn. Wat een prachtige huizen en schitterende parken daar in Bonn. En het moet even gezegd, ook mooie dames die volgzame hondjes uitlaten ontsnappen niet aan onze (de mannen dus) aandacht. Het werd een spannende tocht want het water van de Rijn was behoorlijk opstandig. Vooral als grote boten voor golfslag zorgen loopt ons fietspad regelmatig onder water. Stelt u zich even voor, we zijn tenminste tien kilometer langs de Rijn aan het fietsen en ineens staat de kade onder water. Pe heeft volgens Joop de beste verzekering dus hij werd als vrijwilliger aangewezen om met een behoorlijke gang tenminste 20 meter water te overbruggen met een diepgang van ongeveer een halve meter. Hij komt aan de overkant maar de helft van zijn bagage ligt in het water, dus inclusief zijn mondharmonica. Na korte inspectie van het instrument kan alleen de watermusic van Handel nog vertolkt worden. Ineke vindt dat niet erg. Resultaat was dat uiteindelijk iedereen de oversteek waagde met nattigheid tot aan het kruis. Gelukkig schijnt de zon volop en samen met wat tegenwind droogt alles snel op. Door deze ervaring moesten we eigenlijk een beetje lachen om andere fietsers die bij een beetje water op de weg omkeerden en een alternatieve route kozen. Maar als we heel eerlijk zijn waren er stukken bij die feitelijk niet te fietsen waren maar we willen nu eenmaal stoer zijn. Op het prachtige dorpsplein van Oberwinter werd koffie gezet voor de deur van de plaatselijke bakker die zich ongetwijfeld zal hebben afgevraagd waarom van zijn koffie- en gebakservice geen gebruik werd gemaakt. De reden is duidelijk en voor de hand liggend want Ineke beheerd de gezamelijke pot en zit er op als een bok op een haverkist. Toch zwichtte ze onder aandrang van het collectief en werd het compromis gevonden in de aanschaf van drie appelgebakjes die later in twee helften werden gesneden. Uiteindelijk werd de tocht langs de oevers te gevaarlijk en werd gekozen voor een alternatief door hoger gelegen route. Lekker weer en prachtige landschappen.
De restanten van de beroemde brug te Remagen, maakte diepe indruk op ons en maakte ons na de berichten over Pim Fortuyn weer pijnlijk duidelijk dat geweld nog immer realiteit is. Uiteindelijk werd te Andernach het meegenomen brood van de verpakking ontdaan. Alle fietstassen, en dat zijn er toch zo ongeveer een stuk of 12, werden nagezocht voordat Ineke en Joke er in een gecoordineerde actie in slaagden de kaasschaaf te vinden want Hollands moet het blijven en te dik gersneden kaas is door de dames gewoon niet te verteren. Na 62 kilometer breekt de versnellingskabel van de fiets van Joop. Dit keer is de klus niet te klaren met een simpel praatje en dus moet Ad aan de slag. Op het fietspad ligt Ad languit aan het versnellingssysteem van Joop te sleutelen. Pe ondersteunt het proces door Ad op gepaste wijze te beschermen tegen de zon met een vuilniszak en door regelmatig wapperen wordt eveneens de benodigde frisse lucht aangevoerd. Dan moet de tocht vervolgd worden door het drukke Koblenz met wegen die het uiterste vragen aan de weerstand van aan het zadel toevertrouwde edele delen. Nadat Ad geen voorrang kreeg van een passerende politie auto werd ook hem duidelijk dat niet iedereen zijn interpretatie over het toepassen van verkeersregels wenst over te nemen. Tenslotte vinden we een prachtige camping aan de Rijn en de Moezel met een geweldig beeld van Keizer Wilhelm, die schijnbaar wist dat zijn uiteindelijke toekomst met de stroom van het water te Doorn in Nederland kwam te liggen. We gaan vroeg naar bed want morgen gaan we een behoorlijke afstand maken.
Desondanks is redelijk op tijd aankomen op de volgende slaapplaats wenselijk omdat er ook nodig een wasje gedraaid worden want hier en daar raakt de voorraad schone onderbroeken op.