zaterdag 11 mei van Karlsruhe naar Kehl We hadden het even niet in de gaten maar na het gezellige etentje met Willem Mulder hebben zich donkere wolken samengepakt om de Romegangers welterusten te wensen. Lichtschichten en donderklappen waren de ingredienten die een onstuimige nacht voorspelden. De groep was het meest bezorgd om de solitaire tentopstelling van Joke want wie moet dat meisje nu vastgrijpen als een donderklap de aarde doet beven. En dan klettert de regen bij bakken uit de lucht en geen van de dames kan slapen want tal van gedachten schieten door het hoofd zoals, zijn de tassen wel dicht, zal de tent het houden en als ik nu plassen moet?? Ineke was de dapperste en ging tenslotten zo rond de klok van drie. Niet wetende dat als er beweging in de ruimte is er plots schijnwerpers ter bewaking worden ingeschakeld. Om je rot te schrikken want ze wilde vooral stiekem een kleine passage hebben. De nacht wordt doorstaan en het handige was dat we een sleutel hadden gekregen van het restaurant om gebruik te kunnen maken van sanitaire voorzieningen. Over vertrouwen op de blauwe ogen gesproken. Overigens werd dit door ons niet beschaamd want Joop wees erop dat na ons vertrek niemand mocht kunnen zien dat wij er geweest waren. Het vertrek werd uiteindelijk vastgesteld om kwart over negen. We dachten een matineuze oversteek te maken met het pontje, maar dat werd een uur wachten en vandaar dat eerst de bakker en de groenteboer werden bezocht. Het pontje zette ons om kwart over tien over van Pfalz naar Baden. Aardige kerel die bootdriver. Met een frisse ochtend-rochel werd het hek opengezet en werden we vervolgens hartelijk uitgenodigd aan boord te komen. Op de fiets werd zo rond 10.30 uur de Franse grens gepasseerd hetgeen het gezelschap tot een spontane uitroep "Vive la France" inspireerde. Er wordt een jachthaven gepasseerd en de eerste succesvolle bakkerij aankoop van Joop van deze ochtend wordt op naderende eetbaarheid geinspecteerd. Hoewel de koffie geschonken werd op feitelijk verboden terrein waren het met name de meisjes Bakker die zich prettig voelden in deze situaties van burgerlijke ongehoorzaamheid. Het product overleeft de koffiepauze niet. De tocht was verder prachtig doch redelijk zwaar vanwege de tegenwind. Op het laatst werd het toch nog even zoeken. Echter geen Jacobus te zien en het gezelschap dreigt te verdwalen in ondoordringbare oerbossen. Joke stelt Joop nog voor kiezelsteentjes en broodkruimels te strooien zodat in ieder geval de weg nog teruggevonden kan worden. Later blijkt het allemaal best mee te vallen en wordt er zo rond 16.00 uur experimenteel koffie gezet met het nieuwe stookapparaat van Peter dat zojuist gevuld werd met bezine. Er is eerst geen hitte in te krijgen maar dan volgt er toch onder deskundigheid van Ad een steekvlam waarvan Peter en Joop zo schrikken dat er een spontane kruimelontploffing volgt van het restant aan bakkerijproducten. Bij het verlaten van het bushok worden de plaatsen van het gezelschap ingenomen door kuddes mussen die voor de hele zomer genoeg te eten hebben aan de kruimels die zijn achtergelaten. Dan is er de lekke band voor Joke. Aanvankelijk dacht ze dat haar tassen losbungelden, want de fiets schudde zo, maar dat bleek een lekke band te zijn. Ad heeft deze met veel liefde geplakt en het bleek dat ze meteen op kop lag met de volle opgepompte band. Om 18.00 de camping bereikt, een mooie camping met alle voorzieningen, douches, toileteen, alles schoon en goed werkend. Deze avond wordt een latertje helaas, want, de wasmachine op de camping moet 2 volle wassen doen van onze ploeg, daarna de droger nog in en dan nog opvouwen, dus we zitten nu eigenlijk nog te wachten tot alles klaar is. Er zijn natuurlijk mensen die deze site regelmatig bezoeken, mensen, schroom niet om een berichtje te sturen, de mogelijkheid is er op deze site. Of u ons nu wel of niet kent, het is voor ons leuk om 's avonds de berichten door te nemen.