Pas toen we wakker werden en uit de tent gekropen , de restanten slaap uit de ogen wreven, konden we vanaf de camping een prachtige horizon zien van de stad Cremona. Met een toren zo hoog als de Domtoren van Utrecht en diverse kerken en indrukwekkende bouwwerken daaromheen,. Onze route voert door de stad en dus zullen we straks van nabij kunnen zien wat dat allemaal is.
Zomaar opstappen was er even niet bij want Ad had gisteravond al gezegd dat er iets niet in orde was met zijn rolstoel. Als het fietsmechanisme aan de stoel gekoppeld wordt en de hefboom wordt overgezet behoren normaal gesproken de kleine voorwieltjes van de stoel tenminste 12 cm van de grond af te zijn.
Dit was nu niet het geval. De hele stoel werd grondig geinspecteerd maar er werd eigenlijk niets gevonden. De conclusie was dat wellicht de stoel gisteren door het gezwoeg langs het pad van de Adda zodanig op z’n sodemieter had gekregen dat er ergens iets doorgebogen was. De wieltjes werden voor de veiligheid in een iets hogere stand gezet. We reden pas om half elf weg in de richting van het centrum van Cremona. Hoewel we voor ons gevoel redelijk laat waren, werd ruime aandacht besteed aan het prachtige plein waaraan ook de grote kerk is gelegen. De kerk werd door ons na bezoek als indrukwekkend ervaren. Wat een prachtige muurschilderingen van de kruisweg. Vooral de graftombe onder het altaar gedeelte is opmerkelijk en het bezoek meer dan waard.
Langs de Via Postumia wordt Cremona verlaten en vervolgt de weg in kaarsrechte lijn en dat 20 kilometer lang. Hoewel tegen de wind in werd door regelmatige wisseling van de koppositie de afstand in ijltempo genomen. Daarna volgt een prachtige tocht over kronkelende weggetjes van het ene dorpje naar het andere. Mooie boerderijen en vriendelijk zwaaiende mensen. De oude here-boerderijen zijn in vierkanten opgezet met een grote poort die toegang geeft tot de binnenruimte.
We konden ons goed voorstellen hoe ook alle medewerkers met hun gezinnen woonruimte hadden binnen deze beslotenheid. Zo ontstonden zeer gesloten sociale verbanden binnen de muren die heden tendage als verstikkend zouden worden ervaren. Het wordt tijd voor koffie en een broodje en dus wordt gekoerst naar de koele trappen van de kerk te Voltido. Nog steeds is de handbike niet in orde en we hebben het eerste broodje nog niet gehad of Ad begint te sleutelen het hele ding gaat uitelkaar en uiteindelijk komt er een stuk ijzer tevoorschijn waarin duidelijk een breuk was te zien. "Potverdikkie als dat ding breekt lig ik op m’n smoel", was de uitdrukking die duidelijk maakte dat er wat moest gebeuren. Zoek een smid, maar kom daar eens op in een gehucht als Voltido.
Tegenover de kerk ligt een kroeg waaruit regelmatige mannenstemmen te horen waren. Peter loopt er naar toe, hoeft niets te zeggen want het bewuste onderdeel met breuk maakt een van de aangesproken mannen direct duidelijk dat de breuk gelast moet worden. Echter niet eerder dan twee uur want dan is de middagpauze ten einde. Hij maakt ons duidelijk dat de smid een aantal kilometers verder is. Wij maken hem duidelijk dat we dan graag met zijn auto daar naar toe willen. Dan komt er een tweede persoon bij die de kroeg bezoekt om te wachten op een begrafenis die om half drie zou aanvangen.
Hij blijkt redelijk Engels te spreken. Dan is het twee uur en Ad, Joop,de ene en de andere man stappen in de auto voor hun bezoek aan de smid. Ad wist precies hoe er gelast moest worden en de betreffende smid was het direct met zijn driehoekje in de constructie eens. De klus was in tien minuten geklaard en opgetogen kwam de lasploeg terug. De fiets werd weer gemonteerd onder de instemmende blikken van een steeds groter aantal kerkgangers voor de begrafenis. Niemand wilde ook maar enige vergoeding en klaarblijkelijk valt deze opvatting onder normaal sociaal gedrag van deze agrarische gemeenschap.
Dan wordt voor het fruithapje Sabbioneta bezocht. Geweldige ervaring van kunstzinnige architectuur. Gelukkig hadden we de kamer in het jeugdherberg te Guastalla al besteld. We kwamen verlaat aan om half acht na 92 kilometer.
Door een fout in het kaartlezen namen we de verkeerde brug over de Po.