woensdag 22 mei van Guastella naar Modena, 72 km (25 gr)

De jeugdherberg van Guastalla, onze slaapplaats van de afgelopen nacht, is even buiten de stad gelegen bijna aan de oever van de Po.
Het is een laag gelegen nat gebied en het barst er dus van de muggen.
Probleem bij het vangen van de muggen was dat de kamer in het redelijk oude gebouw, een nogal hoog plafond had. Kom daar maar eens bij. Kortom de laatste mug in de kamer werd niet gevangen. Voor de gehele groep niet zo erg want muggen hebben van nature altijd een voorkeur voor de familie Hermans.
Aan de ontbijttafel werden dan ook de meeste jeuksels aan de orde gesteld. Ontbijten op z’n Italiaans mag trouwens de naam niet dragen want je krijgt alleen wat koffie met melk en een paar koeken. Deze zijn zo droog dat als je inademt met je mond vol, het risico op een stoflong accuut gevaar is.
De beste consumptiemethode is een hap koek te nemen en gelijk een slok koffie zodat je soppend en klotsend de aldus ontstane substantie kunt doorslikken.
We zijn weg en rijden door de straten van het prachtige Guastalla, een stad die ooit door de Lombarden gesticht werd. Het was nog vroeg, zo rond half negen, maar inmiddels was er in het centrum een levendige markt gaande. Leuk om zo voor de kramen langs te gaan en al die verschillende mensen te zien. Van mooie parmantige madammekes tot oude opa’s op fietsjes van ongeveer gelijke leeftijd. Alle boodschappen van brood tot aardbeien konden terplekke worden gekocht. Lekker dan hoeven we daar niet meer aan te denken. De route voor vandaag staat gepland met als einddoel de stad Modena aan de voet van de Appenijnen. Normaal gesproken ongeveer 65 kilometer door redelijk vlak landschap en dus een makkie voor ons. De bedoeling was vroeg in de middag in het centrum van Modena aan te komen en aldaar intrek te nemen in de jeugdherberg. Bij het verlaten van de stad Guastalla kon nog redelijk gemakkelijk de richting worden bepaald maar eenmaal tussen de overigens prachtige wijngaarden, boomgaarden en groentetuinen, was er geen touw meer aan vast te knopen.
Alle weggetjes lijken namelijk op elkaar, in de bochten met splitsingen is niet te zien hoe de weg vervolgt en de weg vragen, levert vaak niet meer dan vage informatie betreffende de richting op. Ook onze uitspraak van straatnamen in het Italiaans is zodanig fonetisch dat geen mens ons echt goed begrijpt.
Het is om hels van te worden. Waar zitten we nu en welke kant is de goede richting.Aan de routeinformatie waarop we koersen heb je in een dergelijke situatie ook niets omdat de bij gesloten kaartjes niet elk weggetje en plaatsnaam vermelden. Dan krijgt iedereen het warm en gaat suggesties doen op de gok en ziedaar het ontstaan van Babylonische spraakverwarringen en uit elkaar vallende opvattingen over de richting. Op een gegeven moment staat de groep aan een drukke kruising nog drukker te discussieren als tussen alle passerende auto,s een scooter wordt waargenomen. De bromnozem met lang krullend haar stopt en blijkt ons gisteravond reeds gezien te hebben in de jeugdherberg. "Nee maar, zo moeilijk is het allemaal niet", hij spreekt zelfs een beetje Engels, "rij maar achter mij aan en dan zet ik jullie weer op de goede route". Als een kudde makke schapen wordt gevolgd en voor de eerste twintig kilometer gaat het goed. Novellara zou volgens de route ongeveer 25 kilometer moeten zijn maar wij presteerden het om er maar liefst 40 kilometer over te doen. Ja zo lust men nog wel een paar wegen naar Rome. Eerst maar koffie drinken en een broodje met aardbeien smullen zodat middels helder denken de goede richting weer kan worden opgepakt. We komen in een wat ander gebied en de route blijkt nu beter te volgen. Via Correggio en S’ Martino in Rio vinden we een schitterende fietsroute naar Modena. We passeren een mooie kerk in een of ander dorpje, waarvan de oorsprong terug gaat naar Fransiscus van Assisie.
De heilig met het paranormale vermogen contact te kunnen maken met het astrale drift- en instinctleven van dieren. Zodoende was hij in staat het gedrag van dieren in enige mate te be-invloeden waaraan de mensen van zijn tijd de conclusie verbonden dat hij ‘sprak’ met dieren. Zo zat het dus niet maar hij was wel in staat te voelen wat een dier kan voelen en daaraan als mens betekenis te geven. Opmerkelijk dat juist tegenover deze kerk een grote bio-industriestal met varkens kon worden waargenomen. Kortom onze tijd heeft nog steeds niet ten volle begrepen wat Fransiscus ons op dit punt te vertellen had.
Eenmaal in Modena is het alleen maar richting centrum rijden en dan vragen we daar wel naar de straat van de jeugdherberg uit onze reisbeschrijving. We krijgen driekamers voor twee personen en dit keer ziet Pe er minder tegenop om met Joop op de kamer te slapen want afgelopen nacht heeft Joop op de kamer voor zes, een redelijk sociaal aanvaardbaar slaapgedrag gepraktiseerd.
Zijn eigen uitleg voor het verminderde luidruchtige snurken gaat in de richting van sterk afgenomen lichaamsgewicht. Die theorie wil de rest van de groep wel aannemen maar niet in het geval van Joop. Want daarvoor zijn de sporen van Marsreepwikkels, Twixsreeppapiertjes en chocoladekoekkruimels te talrijk.
In vergelijk daarmee begint Ad, zijn ribbenkast tonend, echter steeds meer te lijken op ‘wasbord Jackie’ en volgt Pe op enige afstand. We komen tegen vier uur aan en installeren ons op de kamers in voorbereiding op een heerlijke douche. Gewassen gaan we de stad in en ademen op uitbundige wijze de sfeer van deze prachtige mondaine stad. Leuk om al die exclusieve modische kleding in de etalages te zien, maar duur!! Neem nu als voorbeeld een string van meer dan 80 Euro. Zo’n minimale veter voor tussen de billen en dan voor die prijs, wie koopt dat nu? Lekker gegeten in een pizzaria waarna de ledematen om tien uur te ruste worden gelegd in voorbereiding op onze aanval op de Appenijnen morgen.
Er staat meer dan 50 kilometer beklimming te wachten waarover het goed is eerst een nachtje te slapen.