Zaterdag 25 mei, Lampecchio naar San Piera, 62 km

Voor een groep moderne pelgrims valt het tegenwoordig ook niet mee. Je bent alle dagen in de weer en zelfs uitslapen op een vrije zaterdag zit er niet in. Dus waren we vanmorgen om een uur of 7 uit de veren omdat onze was nog een rondje in de droger had te gaan. We hebben het allemaal warm gehad vannacht, maar Joop wel het meest hij lag op een goed moment zelfs ontbloot in zijn tent, dus uit de slaapzak. Dit zal waarschijnlijk de reden zijn geweest dat het geluiddempende effect van de slaapzak ontbrak, toen hem in de slaap spontaan enig lucht ontsnapte. We zaten allemaal rechtop in bed en onze Duitse buurman in de belendende caravan, die de nacht eerder ook al watreroverlast na een onweersbui had gehad, zal gedacht hebben, Oh jee het gedonder begint weer..scheisse. Uiteindelijk heeft Joop lekker met ons ontbeten en koffie gedronken. De broodjes van de camping waren heerlijk vers maar wel duur! Het is overigens sowieso opvallend dat levensmiddelen en een biertje bepaald niet goedkoop zijn in Italie. Daar staat tegenover dat de Italiaan zelf ons behoorlijk meevalt. Leuke mensen die we tegenkomen onderweg en er wordt wat afgetoeterd en gezwaaid uit open raampjes, ter begroeting als de ploeg in formatie fietsend wordt gezien door Italianen die de sportieve prestatie begrijpen. Gisteren hadden we ook een leuke ontmoeting met mensen uit Schijndel. Man en vrouw, naar schatting van zo rond de zestig waren per bus naar Florence gegaan en zijn vervolgens over Assisie (er moest even een brief worden afgegeven) onderweg naar Nederland. Gisteren was het een zware dag geweest en de ploeg had nagenoeg geen zin om te vertrekken. Marrie had gedroomd dat haar fiets was gestolen en was niet eens blij dat de trouwe werker er 's morgens nog stond. Al met al vertrokken we om kwart over 10. Krakend worden de ledematen op het ijzeren ros gehesen en wordt de aanval ingezet op de eerste beklimmingen. Het was meteen al warm en dan duurt het meestal geen uur of je verklaart jezelf voor gek. Kwart over 1 stopten we bij een eethuis. Niet omdat het een restaurant was maar omdat er een ontrolde tuinslang lag. Water dus. Uiteraard wordt dat eerst netjes gevraagd en natuurlijk mochten we ook gebruik maken van tafels en stoelen onder een parasol. Zodoende kon de slang op hoofd en nek worden gezet en fruit met een broodje en koffie worden genuttigd. Tegen 14.00 uur gaan we weer verder, maar niet nadat we elkaar de beslissing om over Florence te rijden nogmaals hadden bevestigd. We zaten toen op 33 km. afstand daarvan. Na bestudering van de route werd gekozen voor een alternatief over de provinciale, wat grotere weg. Het is zaterdag dus minder vrachtverkeer. Bovendien ligt Florence wat lager dus welicht meer daling. Als een speer wordt de afstand genomen. en de 5 kilometer door de voorsteden van Florence tot aan het centrum gaf een goed beeld hoe het leven in dergelijke steden feitelijk is. Het doet je weer even herinneren dat er ergens in Nederland toch wel een heel mooi huis staat. Eenmaal echt in het toeristisch centrum van Firenze (Florence) aangekomen was het een drukte van belang! Mijn hemel, Amsterdam is er een kindje bij. Wat een mensen, wat een drukte. We wilden nog een heerlijk echt Italiaans ijsje kopen, een ijsje, 1 bolletje kostte wel 2 hele euro's. Dat past niet in onze prijs/nuttigheid beleving omtrent ijs. Nadat we e.e.a. gezien hadden in Firenze (er is nooit genoeg tijd om alles goed te bekijken) vervolgde we onze weg de stad verlatend over de beroemde brug 'La Ponte Vechio' . Nog een klein stukje rijden naar de camping voorbij de buitensteden van Florence, die natuuurlijk op een flinke berg lag, dat was dus weer klimmen. Waarom zijn die campings altijd op een berg? Zelfs de toiletgroep is niet zonder hartkloppingen te bereiken. Na een half uurtje rusten wordt de tent opgezet en de douche opgezocht. De toiletgroep werd nog 'an interesting place to be' toen er twee bussen met meisjes van rond de twintig werden losgelaten. Waarschijnlijk mede daardoor maakte Ad voor het eerst een stuurfout en tuimelt onderweg naar de douche met handbike en al in het gras. Met 65 kilometer per uur afdalen is dus minder gevaarlijk dan een bus meisjes.