|
Nawoord De laatste paar dagen in Rome zijn tenminste indrukwekkend te noemen.
De factor risico ‘Wie de hitte niet kan verdragen moet niet in de keuken komen’, zegt het spreekwoord. Met andere woorden als je met elkaar het plan opvat om een fietstocht te maken vanuit Nederland naar Rome dan weet je min of meer dat er bepaalde risico’s aan verbonden zijn en dat je het meeste van de omstandigheden niet zelf in de hand hebt. Als dan vervolgens telkens op een adequate wijze oplossingen gevonden kunnen worden, of omstandigheden verdragen worden omdat ze gewoon zijn zoals ze zijn, dan zijn dat van die kleine persoonlijke winstpuntjes die aan het geheel van de belevenissen meer diepgang geven. Een niet beïnvloedbare factor is bijvoorbeeld het weer. Niet dat daarover in het algemeen te klagen viel maar een aantal dagen fietsen door de regen was wel de realiteit. Ook het gedrag van andere verkeersdeelnemers is iets dat niet in eigen handen ligt. Men kan zelf nog zo voorzichtig zijn maar als de ander even niet oplet, kan het ook mis gaan. Hoewel redelijk vaak op wat grotere wegen met autoverkeer moest worden gefietst, steden werden doorkruist enz. kan worden vastgesteld dat deze omstandigheden weliswaar niet ontspannend maar op ons niet echt onveilig overkwamen. Alleen het passeren van een aantal tunnels van gemiddeld ruim twee kilometer was echt onaangenaam. De verlichting is matig, zodat niet goed gezien kan worden waar je fietst en het lawaai oorverdovend. Vooral motorrijders, die nog eens even lekker het gas opentrekken en je van achteren naderen geven het angstige gevoel dat ze dadelijk op het achterlicht zitten. Zelfhandhaving tijdens de tocht dwingt dus tot flexibiliteit en het aanspreken en van extra vermogens, die uiteraard niet voor iedere deelnemer in gelijke mate voor het oprapen liggen. Wat we echter geleerd en ontdekt hebben is dat het talent dat je wel hebt meer doelmatig gemaakt en verder ontwikkeld kan worden wanneer het binnen teamverband wordt ingezet. De factor kwaliteit Kwaliteit heeft te maken met benoembare overschotten op bepaalde punten. De uitstraling van kwaliteit werkt op mensen inspiratief. Vastgesteld kan worden dat alle deelnemers in staat waren op intense wijze kwaliteiten aan te dragen waardoor het deelnemen aan de tocht voor iedereen tot beleefbare meerwaarde kwam. Omdat ieder mens in bepaalde mate beschikt over kwaliteiten die bijvoorbeeld aan de persoonlijkheid of aan de vermogens tot handelingen van de persoon verbonden zijn, was het prachtig om te zien hoe men elkaar kon ondersteunen. Op achterblijvers werd gewacht, de technicus repareerde, de regelaar regelde en de rust zelve relativeerde alle voorkomende situaties waarin het niet liep zoals wenselijk was. Er is in het algemeen veel nagedacht en gesproken over ‘kwaliteit’. Die van producten maar veel meer nog kwamen de kwaliteiten van mensen aan de orde. De uiteindelijke conclusie van deze overwegingen was telkens dat achter elke kwaliteit uiteindelijk het ‘poortje’ van de mensenliefde geopend kan worden waargenomen. Neem nu de man die ons voorrijdt om de weg te wijzen of de smid van landbouwmachines die de lasreparatie aan de hand-bike zonder verdere omhaal of vergoeding perfect uitvoert. Zelfs in relatief kleine dingen uit het alledaagse leven kan kwaliteit zodoende een grote helderheid of uitstraling hebben. Kortom wat we geleerd hebben van al deze overwegingen is dat het juist de kwaliteiten vanuit de harten van mensen moeten zijn, die een grotere plaats behoren te krijgen in een wereld van harde competitie. Wat wordt de wereld van onze kinderen ……….‘hard of hart’. De kosten factor Natuurlijk, gratis kaas is alleen in de muizenval te vinden en dus werden er tijdens de vier weken behoorlijke kosten gemaakt. Kosten voor overnachtingen en voor het eten maar ook een regelmatig terrasje en nog wat drinken voor het slapen, tikt behoorlijk aan. Dan zijn er de toch behoorlijk oplopende kosten in de niet moeilijk doen sfeer, zoals de twee taxibusjes naar het vliegveld voor 150 Euro! De vliegtickets zelf waren redelijk goedkoop maar het telt wel mee. Al met al niet goedkoop dus en meer vakantie zit er voor dit jaar dan ook niet in. Voor de statistieken 1. Overnachtingen Hoewel ons het slapen in de eigen slaapzak en in het eigen tentje het beste bevalt werd in bepaalde gevallen ook van hotel of jeugdherberg gebruik gemaakt. Totaal overnachtingen: - Campings 21x - Hotels 2 x - Jeugdherberg. 6 x 2. Aantal kilometers Niemand verdwaalt ooit op een rechte weg, luidt het spreekwoord. Maar de wegen naar Rome zijn niet recht en bovendien zijn er meerdere. We schatten in dat we tenminste 5% van de route feitelijk als niet bedoeld mogen beschouwen. Totaal aantal kilometers: - Gefietste dagen 27, totaal kilometers 2335 km, maakt gemiddeld 86,5 kilometer per dag. - Maximum snelheid van Ad in de rolstoel, 73,4 km - Maximum aantal km. per dag 137 km, minimaal aantal 52. 3. Weersomstandigheden We hebben op dit punt geweldig mazzel gehad. Vooral tijdens zware beklimmingen was er altijd wel een wolkje dat net even wat schaduw bracht of er was een lichte bries voor het verkoelen van oververhitte hoofden. - 3,5 dag regen - 2 dagen bewolkt - 3,5 dag half bewolkt/zon - 20 dagen zon 4. Pech onderweg Toch wel redelijk veel lekke banden en aanvullende reparaties, die door eigen inzet of door externe hulp allemaal konden worden uitgevoerd. - geknapte kabels 4x - lekke banden 7x - kettingkast 1x - breuken in constructie rolstoel 2x - twee valpartijen (allen Joke) - gezien onderweg, 5 slangen gevangen door het verkeer. 5. Catering Per dag boodschappen doen voor ontbijt of voor fruit onderweg vormt een dagelijks onderdeel. Zelf een maaltijd bereiden, voor 6 personen valt op twee pitjes niet mee en bovendien waren onze pannetjes te klein. Die keren dat zelf werd gekookt moesten altijd grotere pannen bij mede kampeerders worden geleend hetgeen met een zielig gezicht altijd lukte. Hoewel een aantal keren redelijk uitgebreid en op niveau werd gegeten in restaurants, bestond het ‘uiteten’ toch heel vaak uit het bekende werk als patat, pasta of pizza met een glaasje sap. - zelf gekookt 5x - uit eten, de rest De bedankfactor Onze dank gaat uit naar EmCart sport en dan met name de medewerkers van de vestiging te Avenhorn. Van hen mochten we wederom de portable computer lenen, waarmee foto’s gemaakt kunnen worden en waarmee we dagelijks onze berichten doorsturen per aangesloten mobiele telefoon. EmCart is een bedrijf dat gespecialiseerd is in sportartikelen voor gehandicapten. De handbike van Ad is een product van dit bedrijf. In de komende tijd krijgt Ad van dit bedrijf een echte Speedy Handbike met een vast frame in gebruik om ervaring op te doen. Hiermee kan het bedrijf dan weer voordeel behalen om eventuele verbeteringen door te voeren. Met dit apparaat, een echte wedstrijdfiets, is Ad met dezelfde inspanning gemiddeld 10 kilometer sneller. Geschikt voor de Tour de France dus en we kijken er niet van op als door deze ontwikkelingen ‘handbiking’ nog eens een Olympische sport wordt. Natuurlijk bedanken we ook alle mensen die ons gevolgd hebben via de website en voor de vele leuke reacties die we mochten ontvangen. Het goede doel dat wij met de tocht ondersteunden is het werk van de Stichting On-Wheels. We bedanken iedereen die een donatie deed, of in komende tijd nog gaat doen, voor deze stichting. Tenslotte bedanken we Hans Bolten en kinderen, Dennis en Martine en vervolgens Dirk Bullens, Harry Bergman, Claudia Peters en Harold van Breemaat voor het ophalen van ons allen vanaf het vliegveld te Brussel. Extra dank voor Joop’s ega Tonny, want dan mogen we vast nog een keertje komen en heeft ze misschien wel een nog grotere taart! Gezondheidsfactor Vier weken behoorlijk fietsen maakt een mens sterker en geeft goede conditie. Het lichaamsgewicht neemt niet heel veel af want er wordt eveneens spiermassa verkregen en dat weegt ook weer. Bovendien is sporten voor de lijn op onze leeftijd hoogstens een symtoombestrijding, want de oorzaak ligt natuurlijk bij te veel en te lekker consumeren. Nu is het in ‘t algemeen is het zo dat hoe meer je het symtoom bestrijdt des te verder raak je verwijderd van de oplossing van de oorzaak. Beetje moeilijke stelling dus, die nogal pijnlijk wijst in de richting van het aanpassen van consumptiegewoonten in relatie met onze klimmende leeftijd. Hier moeten we zelf in de komende tijd nog eens diep over nadenken en kan dus geen oplossing in directe zin worden aangeboden. Verder zijn we er zonder noemenswaardige blessures doorgekomen. En tenslotte, wat is gezond, voor de wijze waarop een bepaalde beklimming genomen moest worden ben jezelf toch de beste goeroe en zo zal het dus met de vraagstelling inzake consumeren of consuminderen ook wel zijn. De menselijke factor Alle leden van de groep hadden reeds ervaring met langdurige fietstochten. Joop is tweemaal naar Santiago de Compostela gegaan, evenals Marga, Ad en Peter dat eenmaal deden. Ineke heeft eveneens ervaring want tot Chartres fietsen en diverse vakanties per fiets tellen mee. De grootste bewondering gaat in dit geval dus naar Joke die voor het eerst deelnemer was. Ze is ruimschoots geslaagd als lange-afstand fietster (alhoewel twee keer vallen) en het is dat het zadelcontactdeel zelf af en toe niet meer wilde meewerken anders was ze er niet van af te krijgen. Onvermoeid stomen tegen de helling op is werkelijk een specialiteit van haar en momenteel tevens de beste manier om meefietsende kerels gek te krijgen. Ook blijkt ze gevoel te hebben voor het detail want alle gegevens voor de dagelijkse notities en stukjes voor de website komen uit haar opschrijfboekje. "Eenvoud is het kenmerk van het ware", sprak Paracelsus reeds.
Ad Hermans deed dat door te zeggen dat hij het zonder de steun van de
anderen in de groep nooit zou hebben kunnen doen. Of het waar is laten
we even in het midden maar de uitdrukking van dankbaarheid en tevredenheid
staat er in alle eenvoud. Overal waar ‘te’ voor staat is buiten
proportie, behalve in de woorden ‘tevreden’ en ‘tezamen’,
die nooit overdreven kunnen worden. En als er dan zo vier weken met
elkaar wordt opgetrokken, volkomen los van het vertrouwde en dagelijkse,
dan openbaart zich een andere wereld waarin de eigenheid en kracht van
ieder mens afzonderlijk duidelijker herkenbaar wordt. Dat wordt nog
intenser voelbaar in een omgeving waarin weer andere mensen de cultuur
bepaald hebben en hun eigen biografie doorleven. Tevens kan dan enigszins
begrepen worden wat de apostel Petrus bedoelde in zijn tweede brief,
waaruit wij een citaat overnamen in ons pelgrimspaspoort. (citaat) ‘Zo
zijn wij met de kostbaarste en grootste beloften begiftigd, namelijk:
gij zult steeds meer de goddelijk natuur deelachtig worden, wanneer
gij u ontworstelt aan het verderf van de zinnezucht in deze wereld.’
In onze tijd kunnen we daaruit leren dat ‘tevredenheid’ weinig
meer te maken heeft met onze feitelijke omstandigheden maar veel meer
een kwestie is van hoe we onze eigen situatie waarnemen en hoe we vervolgens
tevreden zijn met wat we hebben. Die beoordeling komt doorgaans tot
stand na vergelijking met wat anderen hebben. Normaal gesproken kijken
we dan het eerst naar wat de ander méér heeft en ontstaat
er de door Petrus bedoelde ‘zinnezucht’ We hebben onderweg
door tal van mensen kunnen ervaren dat het ware tegengif voor
|
hebzucht
‘tevredenheid’ is die het meest intens ‘tezamen’
met andere mensen beleefd kan worden. Simpel voorbeeld?Er was een meisje
bij de bakker die ‘goedemorgen’ en ‘tot ziens’ in
het gebroken Nederlands kon zeggen en aan onze blikken kon zien dat
ze daar heel tevreden over kon zijn.