01 / 07 / 2000

Van Peyrehorade naar ST. Jaen-Pied-de-Port, afstand 66 Km.   Laten we deze dag nu eens beginnen met alweer een lekke band voor Pelgrim Ad, die volgens de IJmuidens Courant-editie van vandaag van plan is dit weekend nog de Pyrenneen binnen te rollen. De dag begint drukkend warm en de aanloop beklimmingen zijn niet van de lucht. Liters zweet moeten met de inname van vocht weer worden gecorrigeerd. De discussie van vandaag gaat over die dingen die eventueel kunnen worden gemist als ballast. Opmerking Mar en Pe, zonder overleg vooraf;  Beste Ad zullen we je computer naar huis opsturen, samen met die filmcamera van je want die tas met digitale atributen weegt als lood en dan kunnen we jouw bijv. de tenten mee laten slepen. Antwoord Ad; Ik slaap liever in mijn blote kont in de openlucht en wordt daarbij gans opgevreten door de muggen als dat ik op dit belachelijke voorstel inga. Dit voorval is voor Pe voldoende om de rest van de dag te filosoferen over de vraag: Hoe kan iemand van volslagen didgibeet tot digifanaat verworden. Mar en Pe hoeven nooit op Ad te wachten omdat hij het tempo niet kan bijhouden maar omdat er weer een oude schuur of een markant landschap moet worden opgenomen. Waar blijf je nu toch Ad, zeggen Mar en Pe. Ja jongens ik zag weer zo'n mooi vergezicht, als we straks de reis na willen vertellen is dat allemaal belangrijk. Kortom Ad waant zich een Bert Haanstra en is constant aan het filmen, computeren en bijladen. Over dat bijladen gesproken, zijn fanatisme is nu zo ver doorgeslagen dat zelfs openbare elektrische installaties worden opengebroken om aan stroom te komen. Een goeie loodgieter is ook een goeie inbreker Marrie, dus maak je maar geen zorgen, zegt Ad dan. Pe stelt dat hij geen verantwoording wil nemen voor begrotingstekorten bij de diverse gemeenten waar Ad zijn tas met apparatuur van energie heeft voorzien. Het was maar 66 kilometer vandaag maar wat een klimwerk.  Vooral de korte stijle klimmetjes en vervolgens stijle afdalingen, zijn lettelijke benenbrekers. Je kunt beter gewoon aan het stuk gestaag klimmen als al dat op en neer werk. En dan komen we te St. Jean Pied- de Port, We gaan door de oude pelgrimspoort de stad in en zowaar, we worden direct opgevangen door een oudere dame die ons, als lid van het St. Jacobsgenootschap ter plaatse, met van alles en nog wat op weg helpt. Een stempel, de belangrijkst plaatsen in de stad om te bezoeken en een camping. Lekker dat douchen na twee dagen, want de afgelopen nacht hadden we op speciaal verzoek van Marrie eens wild gecampeerd want dat vond ze zo spannend. Pe heeft ter vehoging van dit genot midden in de nacht nog wolf geluiden nagedaan, hetgeen eveneens zeer op prijs werd gesteld.  De plek waar we nu zijn aangekomen is vanouds de plaats alwaar de pelgrims na kerkbezoek de bergen introkken. Dat gaan we morgen ook doen. We beginnen aan het derde boekje en de laatste 850 kilometers. Vanavond hebben we een lekkere piza genomen, elkaar nog eens goed aangekeken en gezegd, we gaan het halen want we kunnen onze trouwe internet supporters never nooit teleurstellen.