|
Nee we hebben dan niet over wensgedachten zoals Marrie die uit als ze begint over haar eigen bedje en haar fijne huis te Akersloot. Ad zijn gedachten gaan vaak in de richting van de techniek, van de fiets, de armbeweging, de digitale filmactiviteiten enz. We pakken er een ander onderwerp uit nl; het bidden. Pe herinnert zich dat vroeger, toen hij als kind met zijn vader de bezorgwijk in ging om de vleespakketjes bij de mensen in de hele kop van Noord-Holland thuis te bezorgen, vader nog voor de eerste klant begon te bidden. Voor de kinderen, zijn vrouw, broers en zusters, opa en oma, voor de winkel en dat we toch maar weer behouden thuis mochten komen. De funktie van dat bidden lag voor vader Piet (de vader van Pe) binnen de beperkte wereld van toen. Immers televisie was er niet, vakantie was er voor de enkeling en van een vrije dag had vader nog nooit gehoord. Thans is de wereld immens veel groter geworden en er is bijna geen wereldprobleem of het wordt ons via de media aangereikt. Daardoor wordt bidden voor dingen die de eigen belangen betreffen niet meer realistisch. Waar moeten wij rijke mensen uit Nederland nog voor bidden, zonder te vervallen in wensen die normaal gesproken verbonden zijn aan de realiteit van alle dag. Ook op onze tocht kunnen we niet zonder meer om het verschijnsel bidden heen, gelet op alle religieuze uitdrukkingen die we bekeken hebben zoals de kathedralen, kapelletjes, kruis en mariebeelden langs de weg, enz. Al die mensen die het belangrijk vonden dat dit er kwam, waar kwam die behoefte toch vandaan? Er kan feitelijk maar een enkel antwoord gegeven worden naar onze bescheiden mening. Die mensen hadden dit alles nodig om gemakkelijker een relatie aan te gaan met hun gevoel voor God en de geestelijke wereld. Voor de hedendaagse mens ligt dit gans anders. Heeft bidden nog wel zin, zo zult U zich afvragen. Wij zijn er tijdens het fietsen achter gekomen dat bidden voor de mens van vandaag en in nog sterkere mate van morgen, van levensbelang wordt. Niet bidden om wenjes ingevuld te krijgen maar om te ontdekken dat als er niets meer te doen valt in materiele of technische zin we altijd nog op de knieen kunnen gaan om te bidden en zodoende in gesprek te gaan met jezelf. Je kan stuk zitten of kilometerslang over een onbegaanbaar pad moeten fietsen, zoals vandaag, maar je kunt altijd nog bidden. En wat doe je dan, je gaat in gesprek met jezelf. En ergens in je diepste binneste ondek je dan die luisterende ander waardoor je in staat bent gevoelens te delen. Prettig gevoel dat er ook van die andere kant wordt bijgedragen als je wilt bidden. En het leuke is, iedereen mag dat doen op de manier die het beste past. In deze context willen wij U het gebed van de Pelgrim niet onthouden en gedenken we tevens vader Piet die onlangs overleed en morgen 82 zou zijn geworden. Heilige Jacob in mij: Wees ons nabij tijdens onze tocht wees onze gids tijdens de kruispunten wees onze moed bij vermoeidheid wees beschermer bij gevaar wees beschutting op de Camino wees schaduw bij warmte wees licht in de duisternis wees bevestiging van onze voornemens. |