13 / 06 / 2000

Van Denderhoutem naar Tournai. U ziet het aan het bovenstaande, vandaag werd de taalgrens gepasseerd. Maar niet nadat een adembenemende route gevolgd kon worden via het jaagpad lang de rivier de Dender. Zeker met mooi weer ziet alles er leuk en gezellig uit maar dit licht door de bomen deed ons de pracht van de schepping wederom beseffen. Met aankopen op een plaatselijke markt werd het ontbijt in de berm genoten. Hoewel Ad, onze handbiker, gewaarschuwd was voor dat deel van het jaagpad als de taalgrens gepasseerd werd zijn we er toch goed doorgekomen hoewel bepaalde delen meer weghadden van een safarie dan van een ordelijke pelgrimstocht. Eveneens nooit geweten dat mensen die 100 meter voorbij de talgrens wonen dan ook lettelijk geen Nederlands meer spreken. Zelfs zonder kennis van de franse taal zouden wij deux acre wel weten te vertalen in twee akkers maar een ingezetene van dit dorp wist het niet.Het gesprek ging over de beroemde ,,muur van Geraardsbergen,, die ons gelukkig bespaard bleef maar niet voor lang want even later werden de eerste serieuze beklimmingen een feit. Niet geheel okselfris meer kon gelukkig even worden gestopt te Grandmetz voor wederom een stempel in onze paspoorten. Dit bleek te moeten gebeuren in het plaatselijke cafe naast het spoor. Het zag er nogal doods uit, maar eenmaal binnen bleken er toch nog een aantal notoire drankgenieters aanwezig te zijn. Een zinnige opmerking kwam er dan ook niet uit en van een stempel hadden ze nog nooit gehoord hoewl het cafe notabene gelegen was aan de Rue Saint Jacques alwaar al sinds de middeleeuwen pelgrimgangers passeren. Uiteindelijk wist madame acher de toog zich vaag een dergelijk gebruik te herinneren. Toch ook voor ons wel even wennen om dan aan een dame om een tampon (stempel) te vragen. onze bescheidenheid van nature werd op dit punt overwonnen en met een tampon in het pelgrimspaspoort werd de tocht voortgezet. Dat een stukje schrijven na zo een zware klimdag therapeutisch werkt is wellicht een clichee maar daarom niet minder waar en zeker niet met een lekkere kom soep tot besluit.