15 / 07 / 2000


Ad steekt symbolisch de kaars van de parochie van Jacobus de Meerdere uit Akersloot aan, in de kathedraal van Santiago de Compostela.

Epiloog

Dat zal de eerste pelgrim naar Santiago de Compostela toch nooit hebben kunnen vermoeden tijdens zijn soms maanden durende, uiterst gevaarlijke en erbarmelijke voettocht naar het graf van de heilige Jacobus dat er ooit pelgrims zouden zijn die de terugreis door de lucht maken in een uiterst modern vliegtuig en nog tijdens de vlucht de computer bedienen. Voor hem, verbonden aan de mogelijkheden en denkbeelden van die tijd dus een heel ander leef en verwachtingpatroon dan voor ons moderne pelgrims.

Neemt niet weg dat er zowel toen als nu een antwoord moet volgen op de vraag: Heeft de pelgrimage deelnemers gebracht wat aan verwachtingen tevoren werd bedacht? Welnu daar kan geen enkel misverstand over bestaan want het heeft verwachtingen in ruime mate overtroffen. Sterker nog, feitelijk kan worden gesteld dat vooraf het resultaat als geheel niet eens te bedenken was. Immers, er zijn kwaliteiten aangesproken en ontwikkeld die ons voordien niet bekent of die ons onbewust waren. Vooral ten aanzien van het allergewoonste, het meest normale in het leven is er dus in bepaalde mate meer wakkerheid ontstaan en onbevangenheid binnen gekomen. Met andere woorden, de uitstap uit ons dagelijkse bestaan, de instap in een andere wereld van kerkelijke geschiedenis, sportiviteit en lichamelijke uitdaging, spontane ontmoetingen enz, heeft ruimte gemaakt voor nieuwe perspectieven en gedachten. Het bewijs werd geleverd, waar door mensen bewogen wil worden is een weg te gaan. Als we nu vervolgens kijken naar de meer specifieke zaken die als resultaat vermeldenswaard zijn, dan komen navolgende aspecten naar voren.

De risicofactor

Zeker, met name in Spanje kan het best heel gevaarlijk zijn langs de weg en je bent ook beslist in bepaalde mate afhankelijk van wat een ander je kan aandoen maar echt gevaarlijk is het nooit geweest mits je goed bleef opletten. Als het materiaal het allemaal goed houdt is dat mazzel, stel je voor als in een afdaling waarbij soms snelheden van meer dan 50 kilometer per uur wordt gehaald, materiaal problemen ontstaan. Geen enkele keer hebben we ons bedreigd of in onaangename situaties gevoeld met andere mensen. In Spanje werden taalproblemen met handen en voeten en de beste wil ter wereld opgelost. Een zeker risico blijft natuurlijk wel de slaapplaats op de camping of de refugio. We hebben het dan niet over de vraag of inrichtingen in elk geval waren aangepast aan de omstandigheden van Ad maar veel meer over het acceptatie vermogen dat je moet hebben om bijv. koud te douchen, op de grond te slapen of met 30 mensen in een ruimte ter grote van een gemiddelde huiskamer. Voor het deel door Frankrijk is het tentje beslist het leukste en het meest aangenaam. Iedere stad of dorpje heeft wel een camping of tenminste een camping municipal (gemeente camping). Voor het deel van Spanje kan met het overschrijden van de Pyreneen de tent wel naar huis worden bestuurd want een camping is verder nauwelijks voorhanden en er is altijd wel een Refugio, Alberque of een Hostal te vinden. Slaapzak en matje zijn voor onvoorziene omstandigheden niet te missen.

De kostenfactor

Inderdaad de vliegreis retour is ondanks de korting bij het vertonen van het Compostelaat een kostenpost die zwaar telt maar verder valt het eigenlijk wel mee. Immers thuis moet je ook eten en gebruik maken van een restaurant in Spanje is in verhouding met Nederland nog steeds goedkoop. Daar ga je zelf niet voor aan de gang. Andere kosten zijn tegenwoordig wel verbonden aan het dagelijks mobiel telefoneren naar huis maar ook dat kan redelijk in de hand gehouden worden door in daluren te bellen en alle dagen bellen is ook niet goed voor het heimwee.

De gezondheidsfactor

Op het ongemak van mugbeten, schaaf en valpartijen is van ondermijning van de gezondheid geen sprake geweest. Dat zou men niet zeggen als gekeken werd naar de gezichten in de ochtend, die vaak meer weg hadden van een verkreukelde krant dan de facing van een uitgeslapen, uitgeruste en verkwikte mens. Maar als dan de krakende spieren op de fiets weer in beweging kwamen en er zat weer lucht op de spieren dan waren alle plooien weer snel glad gestreken. En verder weet Santiago nu dat je Ad Hermans niet ongemerkt Mossel te eten moet geven want het duurde geen uur of de straat voor het hotel werd opgebroken met een klopboor. Waterleidingen knappen spontaan en afvoeren raken oververhit. Tenslotte is het uiteraard ook van belang dat er aan het thuisfront geen dingen gebeuren waardoor de noodzaak ontstaat onverwijld terug te moeten keren. Alweer zo'n mazzel dat we hebben gehad, sterker nog, we hebben de indruk dat iedereen zo spontaan meeleefde dat daardoor zelfs een heilzame werking ontstond.

Voor de statistieken

De totaal afgelegde 2550Km.

Maximumsnelheid, met de handbike gemeten was 61.1Km/h.

Aantal omwentelingen met het trapstel van de handbike tijdens de tocht 1.242000.

Aantal uren gefietst 230uur.

Gemiddelde snelheid 11 Km/h.

Lekke banden, 4 stuks, waarvan 1 van een fiets en 3 van de rolstoel.

Kabelbreuk, 1 van de handbike.

Overnachtingen, 23 in de tent, 7 in refugios, 1 in hotel, 1 in een jeugdherberg en 2 in een hostel.

De menselijke factor

De mens is een sociaal wezen en kan alleen maar functioneren in, door en middels contacten met anderen. Dit feit werd bewezen door alle mensen die betrokken wilde zijn bij de organisatie, maar ook door de mensen die via internet of de mobiele telefoon ons volgde. Van familie, vrienden, sponsoren of spontaan belangstellenden werd een onvoorwaardelijk en hartverwarmend support ontvangen. Zowel tijdens de tocht, door spontane ontmoetingen, als vanuit het thuisfront werd wederom het bewijs geleverd; de Christus impuls in de wereld werkt middels de liefde van mensen tot elkaar.



Klik hier om terug te gaan naar de hoofdpagina