19 / 06 / 2000

Van Goussonville naar Chartres, afstand 77 Km.

Natuurlijk gaan wij U informeren over het verloop van deze dag. Maar eerst nog even over gisteravond. Omdat het gisteren een bloedhete dag was werd door het collectief besloten zo vroeg als mogelijk op te staan en te vertrekken dus werd de wekker gezet om half vijf. Ja U hoort het goed half vijf, dus mochten er onder U nog lieden zijn die denken dat het leven van een pelgrimganger over rozen gaat dan is dat beeld bij deze gecorrigeerd. Tegenover vroeg op, staat vroeg te bed. Deze keuze was weer niet zo moeilijk omdat we op de camping letterlijk werden opgevreten door de muggen dus je wilt wel gaan liggen achter het gaas. Het idee lekker op tijd te bed werd echter voor lange tijd verstoord omdat op de camping voor de jeugd een soort disco was georganiseerd met van die muziek waarbij je je eigen hart hoort kloppen. Als klap op de vuurpijl kreeg vooral het nummer: Sexbom sexbom van ene Tom Jones de voorkeur. Welnu als je dodelijk vermoeid in je tentje ligt is sex wel het laatste waar je aan wilt denken. Welliswaar hebben de mannen in het gezelschap de dames nog even vragend aangekeken maar een afwijkende terugblik sprak in dit geval boekdelen. Slecht geslapen maar dan toch op pad terwijl het om vijf uur al direct warm was. Zonder problemen verliep de opstart van de route nu ook weer niet. Zeker de geoefende fietsers onder U zullen eveneens weten dat er van tijd tot tijd een insekt in de mond kan vliegen. Dat is dan even slikken maar het positieve zijn dan toch de proteines die blijven. Ineke overkwam het echter dat wel een buitengemeen proportioneel insekt oraal kennis met haar wilde maken. Kotsend, hoestend en naar adem happend heeft ze geprobeerd het beest uit het keelsgat te doen verdwijnen. Het lukte maar niet en voor de anderen waren het eveneens benauwde momenten. Uiteindelijk werd door haar besloten dan toch maar tot slikken over te gaan en toen ze weer een beetje op adem was gekomen werd op pruilerige wijze mede gedeeld dat ze de pootjes in haar keel had voelen trappelen. We hebben een appeltje voor haar geschild voor de smaak en haar ervan overtuigd dat ze er verder niets van kan oplopen omdat geen insekt het maagzuur overleeft. Het klimmen op zich was vandaag beduidend minder en pitoreske dorpjes werden doorkruist en altijd weer die vriendelijk groetende mensen die ons als pegrimgangers herkennen. Ook automobilisten minderen vaart, kijken even met niet begrijpende blik naar het toerental van de handbike van Ad en passeren vervolgens duimopstekend. Het gezelschap was enkel wat ongelukkig in het misrijden, hetgeen zeker 14 kilometer omrijden betekende. Vandaag wilde we persee Chartres bereiken voor een bezoek aan de Kathedraal, een stempel en wellicht een stukje cultuurgeschiedenis van de stad. En als dan de stad genaderd wordt, is de aanblik van de Kathedraal imponerend in de hoogte gelegen. Voor de nacht hebben we een plek in een heerlijk Auberge de jeunesse (jeugd herberg) Alles is er te krijgen behalve koud bier. Morgen zullen we de Kerk bezoeken en helaas tevens afscheid moeten nemen van onze compaan Ineke, die door haar zoon Jon zal worden opgehaald. Het bezoek aan de kerk vormt echt een hoogtepunt in onze pelgrimage. Zeker we weten best dat het bouwwerk ook het resultaat was van een soort materiele competitie tussen steden destijds. In geestelijke zin is de opgave van vandaag anders en dient veel meer verbonden te worden aan kwaliteiten van het hart. Deze moet een plaats krijgen in een wereld waar de keiharde competitie, die zoals gezegd destijds ontstond, nog steeds regeert.