24 / 06 / 2000


Van Sr. Cyr naar Chateau Garnier, afstand 62 Km.
En zo zaten we gisteravond met z'n drieen wederom op het toilet ons stukje uit te werken omdat op de plek van de camping de stroomaansluiting niet werkte. Vroeg naar bed en lekker geslapen maar bij het plaatsen onze respectievelijke popo's op de zittingen van onze fietsen was een duidelijk protest in de bilspieren waarneembaar. Krakend en knakkend werd het geheel op gang gebracht met gepast enthousiasme. Allen doorworstelen dan een heel scala aan zaken die verbonden zijn aan mentaliteit en doorzettingsvermogen, kortom de moraal. Het zijn dan juist die momenten waarop je elkaar nodig hebt. Zeker, ook wij weten dat er mensen zijn die deze tocht alleen doorworstelen. Het is iets wat wij ons niet kunnen voorstellen want gevoelens van eenzaamheid zouden ons al snel overmeesteren. Reeds veertien dagen op weg en we hebben tenminste nog vier weken voor de boeg maar het vertrouwen in het fysieke kunnen groeit met de dag. Zo ontstaat voor ons eveneens een duidelijk beeld in de relatie tussen visie en talent. Een visie is een creatie, een creatief en interlectueel proces, terwijl talent het vermogen is door visie te anticiperen op de dingen die gebeuren of die we willen dat gebeuren. Zo is talent het meest doelmatig als het in teamverband gedragen kan worden. De beste goeroe in dit alles ben je natuurlijk zelf. En als we dan kijken naar de wijze waarop Ad met z'n handbike opereert is het voorwaar een wonder. Zeker hij is ondanks zijn handicap talentvol in fysieke zin maar hij heeft ook visie op het koersen zelf. Gedragen door teamverband hebben we er zodoende allemaal optimaal profijt van. De moraal dus, wordt regelmatig op de proef gesteld. Wat een saaie toestand hier net voorbij Poitiers en je kan werkelijk geen huis of boerderij passeren of kwaaie honden rukken aan de ketting of springen tegen het gaas. Wat voor lol zullen die Fransen nu toch beleven aan al die honden achter de omheining.
Maar goed, de moraal dus. Ook al zo'n beekpunt voor de moraal is het als je net lekker in een afdaling zit en op het laagste punt is er een voorrangskruising. Dan moet je wel in de remmen en ben je verplicht de beklimming te beginnen zonder nawee van de afdaling. We houden ons dan maar vast aan ome Ad want die zegt dan telkens dat dat ook veel beter is voor de klimspieren. Immers over een week begint de klim over de Pyreneeen.


Klik hier om terug te gaan naar de hoofdpagina