|
Van Chateau Garnier naar St Amant-de-Bonnieure, afstand
55 KM. Een mooie camping Municipal daar te Garnier. Een sobere accomodatie
maar een heerlijk warme douche die gewoon door bleef lopen en niet met
zo'n stom drukknopje bediend hoeft te worden. Je blijft aan het indrukken
met zo'n ding en je kan tevens je eigen voorkeur aan temperatuur niet
kiezen. Optimistisch gestemd dus en wetend dat deze staplaats op de
camping gratis zou zijn werd het plan opgevat morgenavond een hotelovernachting
te pakken. Hadden we wel verdiend vonden we en dan zouden we tevens
de gelegenheid hebben het Nederlands elftal te zien spelen. Marrie had
zoiets van, dan gaan jullie maar voetbal kijken dan ga ik uitgebreid
in bad. Zo gingen we lekker slapen met het prettige vooruitzicht van
slechts 55 km. en een echt bed enz. Heeft U dat wel eens meegemaakt,
dat je dan net in je tentje ligt, net de eerste slaap wil pakken en
dat dan de natuur om je heen tot leven komt, nu wij wel. Het leek wel
of die hele kudde schapen in de voortent stond en blaten die krengen.
En het duurde maar aan. We gingen helemaal een beetje meepraten, zo
konden we het ene schaap horen zeggen; Moet jij nog niet naar bed. En
de ander dan weer: met jouw zeker. En zo ging dat maar door. Tot op
het moment dat er zo rond twee uur een hele groep jongelui met auto's
en radio's vlak naast de camping, U gelooft het of niet, vuurwerk gingen
afsteken en niet te kort. Mar de tent uit op zoek naar camouflage kleding
want ze dacht dit wordt een confrontatie om onze bezittingen te beschermen.
Het viel gelukkig allemaal mee en achteraf hadden we de indruk dat men
niets kwaads in de zin had maar dat het vuurwerk een afsluiting was
van een feest of zoiets. Jongelui weg, schapen en kikkers terug. Op
pad dan maar en toen begon het te regenen. Eerst denk je, ach het valt
nog wel mee maar voor je het weet ben je zijknat en pas dan werd besloten
de regenkleding aan te trekken, want dan weet je tenminste zeker dat
je nooit meer droog wordt. Tegen de regen in fietsen valt ook niet mee
maar tenslotte kwamen we in de plaats alwaar het hotel stond aangegeven.
Maar al dat er was in deze absoluut uitgestorven streek van La Franche,
geen hotel. Wel een Chambre dHeaute en toen we madam eindelijk gevonden
hadden bleek er geen plaats meer in haar herberg. Daar stonden dus drie
verzopen katten te kijken alsof ze inderdaad leken op het echtpaar van
2000 jaar geleden. Voor U is geen plaats in de herberg. Verslagen trokken
we verder want we hadden in de reis informatie gelezen dat er achter
de kerk van het volgende dorp tenminste een plekje zou moeten zijn,
speciaal voor pelgrimgangers, om de tent op te zetten. Wij komen aan
bij de bewuste kerk en in de tot feestzaalje omgebouwde schuur was net
een gezamelijke maaltijd gaande. Holle hongerige ogen keken eerst door
de ruiten en besloten werd naar binnen te gaan om te vragen naar de
bewuste sta-plaats. Gesprekken verstomden en verbaasde mensen keken
het pelgrimgezelschap aan. Het duurde ongeveer een kwartier voordat
de aanwezigen werkelijk konden geloven dat deze dwazen helemaal uit
Nederland waren komen fietsen en dan ook nog met zo'n speciale. Maar
wat hebben we lekker gegeten zeg en gezellig! Voor Ad en Pe rode wijn
en voor Marrie de witte. Het bleek een geboorte feestje te zijn en de
moeder werd door ons uitgenodigd een gedachte te schrijven op het geboorte
kaartje hetgeen wij beloofde te plaatsen bij een brandende kaars te
Compostella. De moeder begreep het goed en vond het een hele eer. De
tent in de stromende regen opgezet en de moeder kwam later nog informeren
of alles in orde was. De voetbalwedstrijd werd niet gemist want Gods
hand had ons een beter perspectief geboden via mensen die van nature
begrijpen dat juist door mensen de Christus actief kan zijn in de wereld.
Vroeg slapen morgen 85 km en de wekker staat op zes uur.
|
Klik hier om terug te gaan naar de hoofdpagina