26 / 06 / 2000

Van St. Amant-de-Bonnieure naar Aubeterre-sur-Dronne, afstand 85 Km.

Tent nat ingepakt en met slechts een bakkie koffie als maaginhoud op weg, in de wetenschap dat het een tocht van tenminste 80 kilometer moest worden. Rijden we in het begin nog verkeerd ook. Zomaar 8 kilometer misgereden. Allemaal voortekenen dat het de zwaarste etappe zou worden van de tour de force tot nu toe. Net brood gehaald dat slechts met een ijzerzaag tot deelbare factoren kon worden gebracht of Marrie krijgt een lekke band. Bij dergelijke situaties gaat Pe beteuterd kijken omdat hij nu eenmaal niet technisch is maar Ad en Marrie weten precies wat te doen. Band geplakt terwijl Pe koffie zet langs de weg waarmee het gevangenisbrood kon worden weggespoeld. Pe klaagde al, dat als het vreten niet beter werd, hij conditioneel Compostella nooit kon halen omdat te weinig calorien ter beschikking staan. Nu je het zegt; Ad stelt vast dat Pe toch al behoorlijk is afgevallen. Er ontstaat een discussie over lichaamsgewicht waarin Marrie zich niet wil mengen vanwege de onzin die wordt uitgekraamd. Conclusie: Hoewel bij Pe nog geen uitstekende jukbeenderen kunnen worden geconstateerd zal Pe volgens Ad tegen de tijd dat Compostella wordt gerealiseerd, zo mager zijn, dat hij kan zitten in de schaduw van een waslijn. Het werd een zware tocht, niks te klagen want het weer was fantastisch en het blikveld werd regelmatig gestreeld met een adembenemend uitzicht. Wat een land dat Frankrijk. Alleen zouden we gewild hebben dat Onze Lieve Heer iets langer de strijkbout had gehanteerd want de beklimmingen waren niet van de lucht. Het bracht ons tot een wijze uitspraak van Leonardo da Vinci. Als je niet kunt wat je wilt moet je willen wat je kunt. Welnu vandaag gingen we tot het uiterste van ons kunnen. Zelfs helemaal geen middagpauze nog minder te eten en Pe dacht dat op deze wijze alleen maar afbreuk aan de conditie werd gedaan. Ad spreekt dit tegen want voor hem geldt; Hoe zwaarder de lijdensweg hoe groter de weerstand als het er werkelijk op aankomt. Eindelijk daar is de Camping. Nee maar dat is een suprise want je kan er zwemmen in de rivier. Dus allemaal te water. (Heeeeerlijk kwaakte de kikker zegt Rolientje dan) En lekker gegeten zeg! Frites met Steak en allemaal Fransen die vriendjes willen zij met ons omdat de Nederlanders nog beter voetballen dan Les Bleus en men vermoedt een finale Nederland Frankrijk. Even het internet afkijken. Nee maar er zijn meer dan 25 mailtjes binnen gekomen. Allemaal mensen die de internet uitzending van RTL hebben gezien. Onze complimenten gaan uit naar Piet Hermans omdat deze super vedette in het rolstoeltennis zijn prijzengeld van het OL.. RK. ter beschikking heeft gesteld aan Stichting On Wheels. Bravo en bedankt Piet. Blij zijn we om te weten dat het ook met Ome Henk Verduin goed gaat. Ome Henk groetjes en we zien je graag over vier weken. Een knappe prestatie van Ester Scholten mag niet onvermeld blijven. Tegen de wind en 32 kilometer met de handbike over de afsluitdijk. Voorlopig weten wij niet wie dat je nadoet.