27 / 06 / 2000

Van Aubeterre-sur-Dronne naar St. Emilion, afstand 67 Km.

Laten we dag beginnen met een bezoek aan de kerk. We willen wel eens zien hoe de mensen dat destijds gedaan hebben, nl een kerk uit de rotsen hakken en dan ook nog van een dergelijke omvang. Het werd een klimmetje, maar zo stijl dat Ad z'n voorwiel inderdaad een aantal keren de grip op de weg verloor. Eenmaal in de kerk konden we een goed begrip krijgen van hetgeen dat voor die mensen destijds betekend moet hebben daar in die hoogte. En dan moesten de christenen destijds in bedoelde kerk de samenkomst ook nog in het geheim doen. Dat de kerk aan St. Jacques is verbonden, daarin kunnen wij de stichters van de kerk volgen want St Jacques was immers ook een man die zich door geen wereldse verbondenheid van zijn overtuiging liet afbrengen. Staan voor je ideaalstreven is wellicht nog steeds de actuele opgave die daaruit spreekt voor de mens van vandaag. We hebben een mooie foto voor het internet gemaakt. Onderweg een prachtige Mairie (gemeentehuis) gezien waarbij in de tuin werd ontbeten. Vrijheid, gelijkheid en broederschap stond er nog op de gevel. De idealen uit de Franse Revolutie. En als je dan de dag begonnen bent met een hiervoor beschreven bezoek aan de kerk, dan kan ineens gevoeld worden dat de mensen ten tijde van die revolutie met name zijn opgekomen voor de eigen persoonlijkheid in relatie met anderen. Vrijheid van meningsuiting, Gelijke rechten voor elke burger en Broederschap met elkaar. Of dit allemaal in de praktijk wordt waargemaakt is natuurlijk van geheel andere orde maar soms kan worden ervaren dat mensen er toch bewust danwel onbewust mee bezig kunnen zijn, zoals door ons vandaag werd ervaren. Na een lekke band voor Ad en een aanvankelijk gemakkelijke en vooral mooie route door het bos werd de tocht in het laatste traject uiterst zwaar. Het was bloedheet en met een warme maar forse tegenwind konden de steile beklimmingen maar met moeite genomen worden. Zo vermoeid waren we dat niet op gepaste wijze kon worden genoten van de prachtige druiventeelt omgeving rond St. Emilion. Eindelijk we waren er en eerst naar de Tourist Information gegaan voor het vragen van de weg naar de camping. Maar meneer daar bent U vier kilometer terug net langs gekomen. Dit was beslist het liefste Franse meisje en de mooiste Tourist Infomation dat we waren tegengekomen. Desondanks kon door ons niet worden geaccepteerd dat we weer vier kilometer terug moesten om morgen vervolgens weer die klim voor de kiezen te krijgen. Aan Marga moet het schrandere kind gezien hebben dat we ,pelerins, waren want ze vertelde dat er net buiten het stadje een familie woont die een huis beschikbaar houden voor pelgrims. Met het adres en na wat inkopen op weg dan maar. En wat een verbazing als we dan terecht komen bij het mooiste Chateau dat de omgeving kent en naar onze mening tevens het rijkste. In het huis waren maar liefst 25 slaapplaatsen en er kon heerlijk worden gedouched en getoileteerd. Blijft U zolang U dat wenst, zei meneer Lefitte die de rentmeester van het spul was. Tevens nodigde hij ons uit om ca. 20.00 uur onze opwachting te maken in het kasteel want madame heeft een hele speciale binding met Compostella. Voor zover mogelijk zijn we er in onze netste kleren heengegaan en de deur werd opengedaan door de kamenierster van madame. Het bleek een dame op leeftijd met een opmerkelijk scherpe geest. Of we even binnen wilde komen. Het leek of de tijd had stilgestaan. Helaas kon Ad de trappen niet opkomen maar Mar en Pe hebben eenmaal binnen de ogen uitgekeken, wat een prachtige kamers en wat een uitzicht over de wijnvelden. Nee madame plaatste geen tampon maar wilde persoonlijk schrijven en dat deed ze nadat haar de pen door de bedoelde bediende werd aangereikt. Zelf was ze diverse malen de Camino gegaan (betekent heilige weg in het spaans) en thans was ze nog steeds beschermvrouwe van het genootschap te Frankrijk. Wat een mens. Na omhelsing en kussen werd ons een behouden reis gewenst en wilde ze even aan de armen van Ad voelen. Morgenochtend breng ik ontbijt in het huis van de pelgrims, zei ze. Maar dat hebben we afgeslagen omdat we om zeven uur willen vertrekken om zodoende voor de hitte uit al een behoorlijke afstand te maken. Mooi staaltje Vrijheid, Gelijkheid en Broederlijkheid toch?