29 / 06 / 2000

Van Hostens naar Onesse-et-laharie, Afstand 78 km.   Vandaag even niets te zeggen over de tocht op zich. Alles plat en we hadden net zo goed Drenthe kunnen doorkruizen. Maar het schoot wel lekker op en dat moest ook want we wilde graag deze keer het Nederlands elftal bezien op de TV. En als je dan zo ver weg zit en weet met welk een voetbalgekte Nederland te maken heeft dan kan je ook veel meer relativerend kijken dan normaal. Vanavond was duidelijk de mythe aan de bal en ze klapte uiteen als een zeepbel. Nederland, gehuld in een waas van oranje gekte en men laat zich meesleuren naar toppen van vreugde en dalen der wanhoop. En waar gaat het dan allemaal om. Natuurlijk zien we Edgar Davids graag aan de bal en houden we de adem in als Kluivert goed wordt aangespeeld en natuurlijk krijgt Frank de Boer van alles naar z'n hoofd als zelfs voor de tweede keer een penalty wordt gemist maar weet dan tevens dat we hier te maken hebben met een gemaakte en bedachte schijnwerkelijkheid, een wereld van miljoenentransacties, fantastische contracten en televisie en reclame rechten. Een schijnwereld, een mythe, morgen gaan we gewoon weer verder met die dingen die werkelijk van belang zijn in de ontwikkeling van mensen en de zorg voor elkaar. Even iets anders; Voor Lydia Riviera Zijdel zal eveneens een kaars te Compostella branden. Haar nemen we in gedachte als de eerste rolstoeltennisster die prijzengeld afstond. Warme gevoelens ontwikkelen wij tevens in steeds intensere mate voor de Crew van EmCard, Speedy, Otto bock en Stichting On Weels en ook voor hen zal een kaars te Compostella worden ontstoken. Morgen staan we aan de voet van de Pyreneeen daarom willen wij, nu het Nederlands elftal verloren heeft, afsluiten met een Kop-op van Goethe: De daad is alles, de glorie van generlei waarde. Toch jammer, we hadden het met name Frank Rijkaard zo gegund.